Krótki kurs interpunkcji dla piszących dokumentację do wolnego oprogramowania

uwaga: ten dokument dopiero powstaje, jeszcze nie jest skończony

Często czytam polską dokumentację do wolnego oprogramowania – manuale, tutoriale, tłumaczenie interfejsu użytkownika... I aż mnie nieraz zęby bolą, takie błędy interpunkcyjne tam ludzie robią. Szkoda, bo wygląda to bardzo nieprofesjonalnie. A przecież polska interpunkcja jest prosta i logiczna. Jak ktoś umie napisać moduł jądra, umie też w ciągu dwu godzin zrozumieć polską interpunkcję; na tyle przynajmniej, żeby uniknąć najgrubszych i najbrzydszych błędów.

Postanowiłem więc napisać ten dokument. Będzie to krótki kurs polskiej interpunkcji skierowany do osób związanych z informatyką (przyda się pewnie tym, co tłumaczą manuale i interfejsy użytkownika, ale pewnie też skorzystają z niego wikipedyści).

Ten poradnik jest krótki. Nie mówi o wszystkich sprawach związanych z interpunkcją, ale o tych podstawach, które trzeba wiedzieć, żeby uniknąć większości najbrzydszych błędów. Więc jeśli będziesz przestrzegał opisanych tu zasad, w większości przypadków przecinki postawisz poprawnie – ale jeśli zobaczysz, że ktoś postawił przecinek niezgodnie z opisanymi tu zasadami, nie śmiej się z niego, bo może się okazać, że zna on jakąś niuansową regułę, która pozwala pisać tak, jak on pisze.


spis treści

  1. Interpunkcja pokazuje budowę zdania
  2. Wtrącenia
  3. Niektóre spójniki zastępują przecinek
  4. Głupie ludowe mądrości
  5. Zdanie składa się z kilku części, ale nie rozdzielamy ich przecinkiem
  6. Elementy list rozdzielamy przecinkami
  7. Wtrącenia nie będące zdaniami
  8. A czy kompilując to czasownik?
  9. Modulanty
  10. Cudzysłowy
  11. Myślniki i nawiasy
  12. Zbieramy wszystko razem

Jeśli chcesz skontaktować się z autorem, to proszę bardzo.

Licencja: ten dokument jest własnością publiczną (public domain).

main()